Napisała Narwana w dniu

Scarlet Deer Inn rozpoczyna się niczym oda do średniowiecznej wsi. Uczynni i pracowici mieszkańcy wymieniają się przysługami i dobrami materialnymi. Łagodne zwierzęta pasają się na cudownie soczystych łąkach. Dzieci odnajdują rozrywkę w ściganiu ślimaków i zabawie drewnianymi figurkami. Pogoda jest piękna, a zajazd "Pod Szkarłatnym Jeleniem" dobrze prosperuje. Jednak ten słodki prolog jest tylko początkiem mrocznej baśni o złu żerującym na młodych duszyczkach.

Choć urokliwe wprowadzenie pachnie obietnicą pracy przy lokalu, być może nawet drobnymi elementami zarządzania czasem i gośćmi, jest to jedynie złudzenie. Kiedy Elise udaje się do sąsiadki Doroty po nowy strój dla swojej córeczki, niosąc w ramach zapłaty wino, starsza kobieta zaczyna obarczać Elisę różnymi zadaniami, którymi w ogóle nie powinna przejmować się właścicielka "Szkarłatnego Jelenia". Standardowe "przynieś, wynieś, pozamiataj" nie jest wówczas uciążliwe. Malownicze krajobrazy i towarzystwo pasących się zwierząt umila wędrowanie od punktu A do punktu B. Elise może pogłaskać każdą gęś, krowę i owcę znajdującą się na pierwszym planie, w zasięgu swojej dwuwymiarowej postury.

Sielska atmosfera ustępuje miejsca mroczniejszemu klimatowi, kiedy Elise zostaje posłana do miejscowego pszczelarza. I to nie po miód, a po mięso... Karela nie odnajduje, ale wiedziona przeczuciem, postanawia rozejrzeć się wokoło. Zagląda do domu mężczyzny, a następnie schodzi do piwnicy, gdzie odkrywa makabryczny widok. Ciało młodego chłopca ułożone na zakrwawionym stole roboczym. Bez oznak życia. Przerażona bohaterka pierwszy raz trafia do systemu jaskiń, rozgałęziających się prawdopodobnie na kilometry i... wcale nie opuszczonych. Cudem uchodzi stamtąd z życiem, a kiedy wraca do wioski z mocnym postanowieniem rozgłoszenia, co widziała, dowiaduje się, że jej dwoje małych dzieci zostało uprowadzonych w biały dzień. Ogromnie frustrujące jest to, iż nikt nie wierzy Elise, gdy ta oskarża pszczelarza. Nikt nie chce pomóc kobiecie. Jest pozostawiona sama sobie, dlatego życie maluchów zależy teraz wyłącznie od niej.

Niezwłoczny powrót do podziemi sygnalizuje, że to właśnie tam rozegra się większa część wydarzeń. Jaskinie są pełne sekretnych przejść, które należy odblokować celem dotarcia do kolejnych korytarzy i tuneli. Ciągłe powracanie do tych samych miejsc, jak i odszukiwanie nowych, po czasie staje się monotonne, pomimo że Elise musi być w stałym ruchu i zapalać kolejne paleniska na swojej ścieżce. Pochodnia, którą rozświetla sobie drogę, gaśnie po paru sekundach i jeśli w pobliżu nie ma źródła ognia, zło zamieszkujące jaskinie pochłania Elise. Protagonistka odrodzi się na kamiennym ołtarzu, gotowa podjąć kolejne wyzwania. Jej śmierć nie jest obarczona utratą ekwipunku ani nic z tych rzeczy, a może się zdarzać nagminnie w przeciągu rozgrywki - wystarczy niefortunnie spaść. Zagadki w podziemiach to nie jedyna atrakcja przygotowana przez Czechów. Kilkukrotnie występują sekwencje pogoni za źródłem światła (jaskiniowym trollem trzymającym na haczyku świecącego robaka) i przy akompaniamencie skocznej pieśni. Ten motyw został delikatnie nadużyty i grozi częstym wypadkom prowadzącym do wielokrotnego powtarzania całości i (nierzadko) wyuczenia się drogi niemalże na pamięć. Czasem spod ziemi wyłaniają się gigantyczne glisty, które trzeba uderzyć pochodnią. Ważnym drogowskazem dla Elise są małe kaczuszki narysowane na ścianach przez jej córeczkę Barę. I to za nimi musi podążać, żeby ocalić dzieci.

Scarlet Deer Inn jest... momentami dziwne. Przykładowo jedno z zadań zakrawa na wymyślnie brutalną legendę, przywodzącą na myśl "Balladynę". Polega ono na tym, że Elise musi znajdować poodcinane kończyny dziewczyny, którą poznaje w niematerialnej formie, jako ducha błąkającego się przy wyjściu z jaskini. Główną zaletą tego trudnego przedsięwzięcia jest zmiana otoczenia. Zamiast podziemi eksplorujemy nowe zakątki wioski i średniowieczny gród z zamkiem należącym do księcia Philipa.

Trudno nie docenić produkcji za haftowane elementy. Każda postać, wraz ze wszystkimi pozami tworzącymi jej animację, została wyhaftowana, zanim otrzymała swoje cyfrowe życie. Jest to piękne i nietuzinkowe, podobnie jak nastrojowa muzyka skomponowana przez czeskich i słowackich artystów. Niezwykle oryginalnym akcentem wizualnym są skrawki lnianego materiału stanowiące tło dialogów. Różnią się one kolorami i motywami w zależności od wieku i statusu postaci. Materiał starego rybaka jest poplamiony i zielonkawy, a ten przypisany do Bary ozdobiony zwierzątkami.

Jako gra platformowa z elementami średniowiecznymi Scarlet Deer Inn nie oferuje nic ponadprzeciętnego w kontekście rozgrywki, a wszystkie mechaniki poznajemy na wczesnym etapie. Później gracza prowadzi już głównie chęć odnalezienia dzieci. Niestety, ponowne przejście gry może zniechęcić przez liniowość fabuły i jaskinie. Jako opowieść o wdowie poszukującej swych pociech i chcącej wymierzyć sprawiedliwość wszystkim ofiarom tego, co czyha w podziemiach, jest to dobra pozycja, w której nie brakuje nutki humoru rozładowującej napięcie. Szkoda małego udziału oberży - właściwie Elise mogłaby być zwykłą chłopką.

Przenieś się do średniowiecznej, malowniczej wsi i ocal dwoje małych dzieci przed złem zamieszkującym pobliską jaskinię. Scarlet Deer Inn to czeska haftowana gra przygodowa w klimacie krwawej baśni.

Producent: Attu Games
Wydawca: Attu Games, Aurakenn Games
Data wydania: 21 lipca 2026
Regularna cena (Steam): 84,99 zł
Ocena (Steam): bardzo pozytywna (+390 recenzji)

7/10

Podsumowanie

Zachwyt miesza się u mnie z poczuciem, że Scarlet Deer Inn mogłoby zaoferować nieco więcej rozgrywki poza systemem jaskiń. Nie potrafię odżałować, iż twórcy właściwie nie wykorzystali faktu istnienia zajazdu, a zamiast tego zmusili odbiorcę do ciągłego tkwienia w podziemiach. Jednakże podejście do designu i haft doceniam niezmiennie. Ta gra jest pięknie wykonana.

Jeśli piszesz o grach i masz chęć wspólnie coś stworzyć lub jesteś niezależnym twórcą gier i chcesz, aby dowiedziało się o niej jak najwięcej osób, napisz na adres:

narwana.games@gmail.com

© Narwana Games 2026