Napisała Narwana w dniu

Być może kojarzycie taki motyw z komedii romantycznych. Główna bohaterka jest zmuszona gdzieś pojechać albo zamieszkać i na początku absolutnie nienawidzi nowego miejsca. Jednak poznaje kogoś interesującego i zaczyna się w nim zakochiwać, a wraz z uczuciem rodzi się w niej prawdziwe uwielbienie do nielubianego wcześniej zakątka na ziemi (zazwyczaj jest ono przytłaczająco piękne, czego ona nie dostrzega na początku). Woodo jest pozbawione wątków romantycznych, ale przejście od niechęci do oczarowania - w tym wypadku wsią - jest uderzająco podobne do klimatu tych lekkich produkcji z postaciami odnajdującymi sens życia.

Bo Foxy to dziewczyna z miasta. Uzależniona od wielkomiejskiego gwaru, telefonu i ciągłego przebywania w sieci. Tuż po ukończeniu szkoły podstawowej rodzice posyłają swoje dziecko na wieś. Jak wspomina dorosła już bohaterka, narratorka Woodo, czuła się w tamtej chwili jak zbędny przedmiot. Wieś kojarzyła jej się wyłącznie z ograniczoną wolnością, błotnistymi dróżkami i wszędobylską nudą. Problemem okazały się także zwierzęta. Irytujące gęsi, kogut zapewniający pobudkę tuż przed wschodem słońca, ten jeden przerażający byk... Nieszczęście Foxy trwało, dopóki nie zaczęła zauważać małych i pięknych rzeczy. Idealnego światła, które zmiękcza i otula ciepłem wnętrze domu, gałęzi kołyszącej się pod ciężarem jabłek, rozćwierkanego ptactwa ukrywającego się w cieniu. Pojawia się też Ben, pracowity wiejski chłopiec, z którym Foxy się zaprzyjaźnia.

Gdy dorosła Foxy snuje opowieść o pamiętnym lecie, odbiorca przywraca kolory szczegółowym dioramom. Pierwsza makieta to wiejska kuchnia przedstawiająca poranny rozgardiasz. Okrągły stół jest suto zastawiony śniadaniowymi artykułami, na stołku śpi kot zwinięty w kłębek, a podłogę zdobią rośliny domowe i kosze wypełnione owocami. Obiekty umieszczone w trójwymiarowej scenie, wraz z podłogami i ścianami, są koloru mlecznobiałego. Elementy już pokolorowane - przypominają one starannie wypolerowane i pomalowane klocki z drewna - znajdują się w przesuwanym panelu zawieszonym w prawej części ekranu. Zabawa polega na przeciąganiu ich w odpowiednie miejsca dioramy, co wymaga wcześniejszego odnalezienia właściwych fragmentów. W całej grze występuje ponad półtora tysiąca interaktywnych puzzli.

Pojedynczą dioramę można obracać. Wraz z nią obracają się wszystkie trójwymiarowe elementy zamieszczone w panelu, adekwatnie do makiety. Ten zabieg okazał się strzałem w dziesiątkę, bo przyglądając się scenerii pod określonym kątem, łatwiej jest odnaleźć skrzętniej ukryte przedmioty. Kamera umożliwia również swobodne przybliżanie i oddalanie. Istnieje też prosty system podpowiedzi. Każda z dioram zawiera sekretne poziomy pogłębiające opowieść Foxy i dostępne pod ikoną lupy. Odblokowują się one po pokolorowaniu obiektu, w którym zostały ukryte. Są to bardzo uproszczone plansze, najczęściej ukazujące Foxy i Bena podczas odpoczynku, pracy czy zabawy.

Warto podkreślić, że część dioramy stopniowo zapełnia się barwami w miarę przenoszenia kolejnych elementów. Nie trzeba odtwarzać całej scenerii, a jedynie uzupełnić jej składowymi. Etapowy charakter rozdziałów podkreśla również historia, do której narratorka powraca kilkukrotnie podczas tworzenia dioramy. Ukończone fragmenty niejednokrotnie zaskakują drobnymi animacjami i uroczymi detalami, zwłaszcza te związane z licznie występującymi zwierzętami.

Dokąd głównych bohaterów zaprowadzi zew przygody? Zwierzęcy protagoniści na całego obcują z naturą. Foxy często leniuchuje na świeżym powietrzu, a Ben przeważnie majsterkuje. Wiejskie krajobrazy jeden raz przecina motyw podróży przez morze pirackim statkiem. Gdziekolwiek się nie znajdują, przyjaciołom nieustannie towarzyszą wierne gęsi i kury. Wspomnienia Foxy uzupełniają ilustracje pojawiające się po ukończeniu rozdziału.

Woodo zadowoli każdego, kto szuka niespiesznych i nieskomplikowanych tytułów, umiejętnie łączących ukryte obiekty, łamigłówki i przytulną opowieść w satysfakcjonującą całość. To produkcja, w której łatwo zachwycić się najdrobniejszymi detalami i dostrzec miłość, jaką twórcy włożyli w modelowanie wszystkich "drewnianych" elementów. Historia Foxy przypadnie do gustu również młodszym odbiorcom. Mam wrażenie, że to właśnie z myślą o nich powstały krótkie opowiadanka o mieszkańcach wsi.

Uzupełniaj drewniane dioramy kolorowymi elementami i towarzysz nastoletniej Foxy w odkrywaniu uroków wiejskiego życia. Te urocze puzzle nie stanowią wyzwania, ale cudnie wyciszają zmęczony umysł.

Producent: Tiny Monks Tales
Wydawca: Daedalic Entertainment
Data wydania: 16 września 2026
Regularna cena (Steam): 69,99 zł
Ocena (Steam): przytłaczająco pozytywna (+1.5k recenzji)

8/10

Podsumowanie

Woodo i Hozy to dwie tegoroczne propozycje, które z niezwykłym wyczuciem łączą przytulną rozgrywkę oraz poruszającą historię w kolorowych tytułach "o porządkowaniu". Jednakże w Woodo tkwi więcej ciepła i serdeczności, prawdopodobnie dzięki towarzystwu licznych zwierząt i urokliwym animacjom. Nie jest to pozycja dla osób szukających mocnych wrażeń. Relaksu? Jak najbardziej!

Jeśli piszesz o grach i masz chęć wspólnie coś stworzyć lub jesteś niezależnym twórcą gier i chcesz, aby dowiedziało się o niej jak najwięcej osób, napisz na adres:

narwana.games@gmail.com

© Narwana Games 2026